-
1 pretekst
сущ.• извинение• оправдание• отговорка• предлог* * *♂, Р. \pretekstu предлог;pod \pretekstem под предлогом, под видом
+ pozór* * *м, P pretekstuпредло́гpod pretekstem — под предло́гом, под ви́дом
Syn: -
2 błahy
прил.• банальный• безрезультатный• бесплодный• бесполезный• легкомысленный• маловажный• мелкий• мелочный• напрасный• небольшой• неважный• незначительный• несущественный• ничтожный• пустой• слабый• тривиальный• тщетный• узкий• фривольный* * *błah|y\błahyszy ничтожный, незначительный; маловажный;\błahyа sprawa маловажное (пустячное) дело; pod \błahyym pretekstem под первым попавшимся предлогом
+ nieważny, nieistotny, bagatelny* * *ничто́жный, незначи́тельный; малова́жныйbłaha sprawa — малова́жное (пустя́чное) де́ло
pod błahym pretekstem — под пе́рвым попа́вшимся предло́гом
Syn:
См. также в других словарях:
pod pozorem — {{/stl 13}}{{stl 8}}przyim., łączy się z dopełniaczem {{/stl 8}}{{stl 7}} wskazuje na fałszywy motyw; pod pretekstem; pod płaszczykiem : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wycofał się z przedsięwzięcia pod pozorem braku czasu. {{/stl 10}} … Langenscheidt Polski wyjaśnień
pod — «przyimek łączący się z rzeczownikami (lub innymi wyrazami pełniącymi ich funkcję) w narzędniku lub bierniku» 1. «tworzy wyrażenia określające zlokalizowanie lub skierowanie czegoś poniżej jakiegoś przedmiotu oraz wyrażenia oznaczające przedmiot… … Słownik języka polskiego
pozór — m IV, D. pozórzoru, Ms. pozórzorze; lm M. pozórzory «wygląd, powierzchowne wrażenie, zwłaszcza łudzące» Pozory dobrego wychowania, grzeczności. Ratować pozory. Wierzyć pozorom. Jego słowa miały pozór żartu. Pozory często mylą. ◊ Stwarzać pozory… … Słownik języka polskiego
pretekst — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. pretekstkście {{/stl 8}}{{stl 7}} zmyślony powód podawany dla ukrycia rzeczywistych motywów, przyczyn działania; pozór : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nie mógł znaleźć pretekstu do rozpoczęcia kłótni. Dać pretekst… … Langenscheidt Polski wyjaśnień
pretekst — m IV, D. u, Ms. pretekstkście; lm M. y «zmyślony powód podany dla ukrycia właściwej przyczyny; pozór» Mieć pretekst do awantury, do kłótni. Wymyślić, znaleźć pretekst. Coś jest pretekstem (stanowi pretekst, służy za pretekst) do czegoś. Wychodzi… … Słownik języka polskiego
natręt — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos I, Mc. natrętęcie; lm M. natrętęci {{/stl 8}}{{stl 7}} osoba natrętna, narzucająca się, naprzykrzająca się komuś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nie mogą już znieść tego natręta. Pozbyć się natręta pod byle pretekstem. {{/stl… … Langenscheidt Polski wyjaśnień
spławiać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, spławiaćam, spławiaća, spławiaćają, spławiaćany {{/stl 8}}– spławić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, spławiaćwię, spławiaćwi, spławiaćwiony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}}… … Langenscheidt Polski wyjaśnień
